คำตอบด่วน
100 คำภาษาญี่ปุ่นที่ใช้บ่อยที่สุดคืออิฐก้อนพื้นฐานของภาษาพูดที่คุณได้ยินตลอดเวลา, ทั้งสรรพนาม คำช่วย กริยาพื้นฐาน คำบอกเวลา และวลีสุภาพอย่าง はい, いいえ, ありがとう, すみません. เมื่อเรียนพร้อมการออกเสียงและบริบท บทสนทนาในซีรีส์จะตามได้ง่ายขึ้นมาก
คำว่า "คำพื้นฐานที่ใช้บ่อย" ในภาษาญี่ปุ่น คือบล็อกตัวต่อที่เจอบ่อยมากในภาษาพูดจริง โดยเฉพาะคำช่วย (は, が, を), กริยาที่ใช้ทุกวัน (する, 行く) และวลีสุภาพที่เป็นเซ็ต (ありがとう, すみません) เรียน 100 คำนี้พร้อมการออกเสียงและโน้ตการใช้ แล้วบทสนทนาภาษาญี่ปุ่นในหนังและทีวีจะจับใจความง่ายขึ้นมาก เพราะคุณจะไม่สะดุดกับคำเชื่อมประโยคอีก
| ไทย | ภาษาญี่ปุ่น | การออกเสียง | ระดับความสุภาพ |
|---|---|---|---|
| ใช่ | はい | hai (high) | polite |
| ไม่ | いいえ | ee-EH | polite |
| ขอบคุณ | ありがとう | ah-ree-GAH-toh | casual |
| ขอโทษ / ขอทาง | すみません | soo-mee-MAH-sen | polite |
| สวัสดี (ช่วงกลางวัน) | こんにちは | kon-nee-CHEE-wah | polite |
| ลาก่อน | さようなら | sah-YOH-nah-rah | formal |
| ฉัน | わたし | wah-TAH-shee | polite |
| คุณ | あなた | ah-NAH-tah | polite |
| นี่ | これ | koh-REH | casual |
| นั่น (ใกล้คุณ) | それ | so-REH | casual |
| นู่น (ไกลออกไป) | あれ | ah-REH | casual |
| อะไร? | なに | nah-NEE | casual |
ทำไม 100 คำนี้ถึงสำคัญ (และคำว่า "ใช้บ่อย" หมายถึงอะไรจริงๆ)
ภาษาญี่ปุ่นมีผู้พูดราว 120 ล้านคนทั่วโลก โดยส่วนใหญ่อยู่ในประเทศญี่ปุ่น ตามข้อมูลของ Ethnologue (2024) ความกระจุกตัวนี้ทำให้แหล่งอินพุต "โลกจริง" ที่เร็วที่สุดมักมาจากสื่อ เช่น อนิเมะ ซีรีส์ วาไรตี้ และภาพยนตร์
ลิสต์ความถี่จากคอร์ปัสขนาดใหญ่ เช่น BCCWJ (ภาษาเขียน) และ CSJ (ภาษาพูด) ของ NINJAL มักชี้ไปทางเดียวกัน คือคำที่พบบ่อยที่สุดไม่ใช่คำนามเท่ๆ แต่เป็นคำช่วย คำช่วยกริยา สรรพนาม และกริยาสั้นๆ ที่ยึดประโยคไว้ด้วยกัน
"คำที่มีความถี่สูงมักแบกข้อมูลไวยากรณ์ไว้มากเกินสัดส่วน สำหรับผู้เรียน การชำนาญคำเหล่านี้ตั้งแต่ต้นช่วยให้เข้าใจได้มากกว่าการท่องคำนามที่เจอน้อย" (Paul Nation, นักภาษาศาสตร์, Learning Vocabulary in Another Language, Cambridge University Press)
ถ้าคุณเรียนจากคลิป นี่คือสิ่งที่คุณต้องการพอดี ชุดคำเล็กๆ เดิมจะวนซ้ำข้ามฉาก ข้ามแนว และข้ามตัวละคร ดังนั้นการดูซ้ำแต่ละครั้งจะย้ำคำแกนหลักชุดเดิม
💡 วิธีใช้ลิสต์นี้กับคลิปใน Wordy
ดูคลิปสั้น 2 รอบ รอบแรก ฟังคำช่วยและวลีติดปาก (はい, え, ね, よ, すみません) รอบสอง ฟังคำเนื้อหา (กริยาและคำนาม) วิธีฟังสองรอบนี้ฝึกหูให้จับ "คำกาว" ที่ทำให้ภาษาญี่ปุ่นฟังรู้เรื่อง
ถ้าต้องการวลีแนวทักทายมากขึ้น ให้ใช้ลิสต์นี้คู่กับ วิธีพูดว่าสวัสดีเป็นภาษาญี่ปุ่น และ วิธีพูดว่าลาก่อนเป็นภาษาญี่ปุ่น
100 คำภาษาญี่ปุ่นที่พบบ่อยที่สุด (พร้อมการออกเสียง)
| ไทย | ภาษาญี่ปุ่น | การออกเสียง | หมายเหตุ |
|---|---|---|---|
| ใช่ | はい | hai (high) | คำว่า 'ใช่' แบบสุภาพที่ใช้เป็นค่าเริ่มต้น |
| ไม่ | いいえ | ee-EH | คำว่า 'ไม่' แบบสุภาพ |
| อือ / ใช่ | うん | oon | เห็นด้วยแบบกันเอง |
| ไม่อะ | ううん | oo-oon | คำว่า 'ไม่' แบบกันเอง |
| ขอบคุณ | ありがとう | ah-ree-GAH-toh | ขอบคุณแบบกันเอง |
| ขอบคุณ (สุภาพ) | ありがとうございます | ah-ree-GAH-toh goh-ZAI-mas | พบบ่อยในร้านค้าและที่ทำงาน |
| ขอโทษ / ขอทาง | すみません | soo-mee-MAH-sen | ใช้เรียกความสนใจได้ด้วย |
| ขอโทษ (กันเอง) | ごめん | goh-MEN | ใช้กับเพื่อนและครอบครัว |
| กรุณา / ขอ...หน่อย | お願いします | oh-neh-GAI-shee-mas | ใช้ขอร้องแบบสุภาพ |
| ขอหน่อย (กันเอง) | ちょうだい | CHOH-dai | มักใช้กับเด็กหรือเพื่อนสนิท |
| สวัสดี (ช่วงกลางวัน) | こんにちは | kon-nee-CHEE-wah | ทักทายกลางวันแบบกลางๆ |
| อรุณสวัสดิ์ | おはよう | oh-hah-YOH | กันเอง |
| อรุณสวัสดิ์ (สุภาพ) | おはようございます | oh-hah-YOH goh-ZAI-mas | ค่าเริ่มต้นในที่ทำงาน |
| สวัสดีตอนเย็น | こんばんは | kon-BAHN-wah | ทักทายตอนเย็น |
| ลาก่อน | さようなら | sah-YOH-nah-rah | มักให้ความรู้สึกจากลากันยาวๆ ไม่ใช่แบบ 'เดี๋ยวเจอกัน' |
| เจอกันนะ | またね | mah-tah-NEH | คำว่า 'เจอกัน' แบบกันเอง |
| เดี๋ยวเจอกัน | またあとで | mah-tah AH-toh-deh | พบบ่อยในกลุ่มเพื่อน |
| ดูแลตัวเองนะ | 気をつけて | kee-oh tsoo-keh-teh | พูดตอนอีกฝ่ายกำลังไป |
| ฉัน (สุภาพ) | わたし | wah-TAH-shee | ปลอดภัย ใช้ได้ทั่วไป |
| ฉัน (กันเอง มักเป็นผู้ชาย) | ぼく | boh-koo | พบบ่อยในสื่อ |
| กู/ฉัน (ห้าว มักเป็นผู้ชาย) | おれ | oh-REH | กันเองมาก และอาจฟังแข็ง |
| คุณ | あなた | ah-NAH-tah | ใช้ได้ แต่บ่อยครั้งนิยมเรียกชื่อมากกว่า |
| คนนี้ | この人 | koh-no HEE-toh | มีประโยชน์เวลาหลีกเลี่ยงคำว่า 'คุณ' |
| พวกเรา | わたしたち | wah-TAH-shee-tah-chee | ทำให้เป็นพหูพจน์ด้วย たち |
| ทุกคน | みんな | MEEN-nah | พบบ่อยมากในภาษาพูดกันเอง |
| นี่ | これ | koh-REH | ใกล้ผู้พูด |
| นั่น (ใกล้คุณ) | それ | so-REH | ใกล้ผู้ฟัง |
| นู่น (ไกลออกไป) | あれ | ah-REH | ไกลจากทั้งสองฝ่าย |
| อันไหน? | どれ | doh-REH | ใช้เลือกจากหลายชิ้น |
| ที่นี่ | ここ | koh-KOH | สถานที่ใกล้ผู้พูด |
| ที่นั่น (ใกล้คุณ) | そこ | so-KOH | สถานที่ใกล้ผู้ฟัง |
| ตรงโน้น | あそこ | ah-so-KOH | สถานที่ไกลออกไป |
| ที่ไหน? | どこ | doh-KOH | คำถามสถานที่ |
| อะไร? | なに | nah-NEE | บางบริบทใช้ なん ด้วย |
| ใคร? | だれ | dah-REH | แบบสุภาพคือ どなた |
| เมื่อไหร่? | いつ | EE-tsoo | คำถามเวลา |
| ทำไม? | どうして | DOH-shee-teh | แบบกันเองคือ なんで |
| อย่างไร? | どう | DOH | อีกแบบคือ どうやって = ทำยังไง |
| เท่าไหร่ / กี่อัน? | いくら | ee-koo-RAH | ราคาและปริมาณ |
| เป็น/คือ (สุภาพ) | です | des | มักฟังคล้าย 'dess' |
| ไม่เป็น/ไม่ใช่ (สุภาพ) | じゃないです | jah-NAI des | แบบกันเองคือ じゃない |
| มี/อยู่ (สิ่งไม่มีชีวิต) | ある | AH-roo | ใช้กับสิ่งของและเหตุการณ์ |
| มี/อยู่ (สิ่งมีชีวิต) | いる | EE-roo | ใช้กับคนและสัตว์ |
| ทำ | する | SOO-roo | กริยาที่พบบ่อยมาก |
| ไป | 行く | EE-koo | คันจิ: 行く |
| มา | 来る | KOO-roo | มักเขียนเป็น くる ด้วยฮิรางานะ |
| ดู | 見る | MEE-roo | ดูหนัง: 映画を見る |
| รู้ | 知る | SHEE-roo | แบบกันเองคือ 知ってる |
| เข้าใจ | わかる | wah-KAH-roo | มักเจอ わかった = เข้าใจแล้ว |
| พูด | 言う | EE-oo | แบบกันเอง: って言う |
| คิด | 思う | oh-MOH | มักใช้กับ と思う |
| มี/ถือ | 持つ | moh-tsoo | ถือ พก ครอบครอง |
| หยิบ/เอา | 取る | toh-roo | ได้มา หยิบขึ้นมา |
| กิน | 食べる | tah-BEH-roo | สุภาพ: 食べます |
| ดื่ม | 飲む | NOH-moo | สุภาพ: 飲みます |
| นอน | 寝る | NEH-roo | มักเขียนเป็น ねる ด้วยฮิรางานะ |
| ทำงาน | 働く | hah-tah-RAH-koo | งาน: 仕事 |
| เรียน | 勉強する | ben-KYOH soo-roo | วลีที่ใช้เป็นชุด |
| ดี / โอเค | いい | EE | แบบทางการคือ よい |
| ไม่ได้ / ไม่ดี | だめ | dah-MEH | พบบ่อยในซีรีส์ |
| ใหญ่ | 大きい | oh-KEE | คำคุณศัพท์ลงท้าย い |
| เล็ก | 小さい | choh-SAI | คำคุณศัพท์ลงท้าย い |
| ใหม่ | 新しい | ah-tah-RAH-shee | คำคุณศัพท์ลงท้าย い |
| เก่า | 古い | foo-ROO-ee | ใช้กับสิ่งของ |
| ร้อน (อากาศ/ของ) | 暑い | ah-TSOO-ee | ร้อนแบบอากาศ |
| หนาว (อากาศ) | 寒い | sah-MOO-ee | หนาวแบบอากาศ |
| ยุ่ง | 忙しい | ee-soh-GAH-shee | ภาษาพูดมักย่อเสียง |
| ตอนนี้ | 今 | ee-MAH | คำบอกเวลา |
| วันนี้ | 今日 | kyoh | การออกเสียงเปลี่ยนตามบริบท |
| พรุ่งนี้ | 明日 | ah-SHEE-tah | มีแบบ あした ด้วย |
| เมื่อวาน | 昨日 | kee-NOH | มีแบบ きのう ด้วย |
| เช้า | 朝 | ah-SAH | ช่วงเวลาในวัน |
| กลางคืน | 夜 | yoh-ROO | เย็นหรือกลางคืน |
| เวลา | 時間 | jee-KAHN | เวลาในนาฬิกา ระยะเวลา |
| เพราะว่า | から | kah-RAH | ตัวชี้เหตุผล |
| แต่ | でも | DEH-moh | คำเชื่อมที่พบบ่อยมาก |
| แล้วก็ | そして | so-SHEH-teh | คำเชื่อมเล่าเรื่อง |
| งั้น/ถ้างั้น | じゃあ | jah-AH | มีแบบ じゃ ด้วย |
| หรือ | それとも | so-REH-toh-moh | ใช้ในประโยคคำถาม |
| คำช่วยหัวข้อ | は | wa | เขียน は แต่ออกเสียง wa |
| คำช่วยประธาน | が | ga | ชี้ประธานหรือจุดโฟกัส |
| คำช่วยกรรม | を | o | เขียน を แต่ออกเสียง o |
| ไปยัง/ที่ (เวลา จุดหมาย) | に | nee | เวลา จุดหมาย การมีอยู่ |
| ที่/ใน (สถานที่เกิดการกระทำ) | で | deh | ที่ที่การกระทำเกิดขึ้น |
| กับ/และ | と | toh | ใช้เป็นตัวบอกคำพูดอ้างอิงได้ด้วย |
| ก็/ด้วยเหมือนกัน | も | moh | แทน は/が ในความหมายได้ |
| จาก | から | kah-RAH | บางครั้งแปลว่า 'เพราะ' ตามการใช้ |
| จนถึง | まで | mah-DEH | จุดสิ้นสุด |
| เท่านั้น | だけ | dah-KEH | จำกัดขอบเขต |
| ใช่ไหม? (ขอความเห็นด้วย) | ね | neh | ทำให้นุ่มลง และชวนให้เห็นด้วย |
| เน้น/ยืนยัน | よ | yoh | เพิ่มน้ำหนักการยืนยัน |
| คำช่วยคำถาม | か | kah | คำถามแบบสุภาพ |
| เหมือน/ประมาณ | みたい | mee-TAI | พบบ่อยในภาษาพูดกันเอง |
| จริงเหรอ? | 本当 | hon-TOH | แบบกันเองคือ ほんと |
| เดี๋ยวก่อน | ちょっと | CHOH-tto | ยังแปลว่า 'นิดหน่อย' ได้ด้วย |
| นิดหน่อย | 少し | skoo-SHEE | ทางเลือกสุภาพของ ちょっと |
| มากขึ้น/อีก | もっと | MOH-tto | มากขึ้น ไกลขึ้น |
| แล้ว/อีกแล้ว | もう | moh | ใช้เป็น 'ไม่...แล้ว' เมื่ออยู่กับรูปปฏิเสธได้ |
| ยัง/ยังไม่ | まだ | mah-DAH | ยังอยู่ หรือยังไม่ |
| คน | 人 | HEE-toh | นับเป็น 人 (にん) ได้ด้วย |
| เพื่อน | 友だち | toh-moh-DAH-chee | กันเอง |
| ชื่อ | 名前 | nah-MAI | ใช้ตอนแนะนำตัว |
| ของ/สิ่งของ | もの | MOH-noh | คำว่า 'ของ' แบบกว้างๆ |
| ที่/สถานที่ | ところ | toh-koh-ROH | สถานที่ จุด |
| บ้าน | 家 | ee-EH | มี うち = บ้าน (กันเอง) |
| โรงเรียน | 学校 | gah-KKOH | ฉากพบบ่อยในสื่อ |
| งาน/อาชีพ | 仕事 | shee-GOH-toh | งานและภารกิจ |
| ชอบ | 好き | skee | มักใช้กับ が: 好きです |
| รัก (เชิงโรแมนติก) | 愛してる | ai-shee-TEH-roo | แรง และไม่ค่อยใช้ในชีวิตจริงเท่าในสื่อ |
| น่ารัก | かわいい | kah-wah-EE | คำอุทานปฏิกิริยาที่พบบ่อยมาก |
| สุดยอด | すごい | soo-GOH-ee | บางบริบทแปลว่า 'แย่มาก' ได้ด้วย |
| สนุก | 楽しい | tah-NOH-shee | คำคุณศัพท์ลงท้าย い |
⚠️ กับดักการออกเสียง: は และ を
คำช่วยหัวข้อเขียน は แต่ออกเสียง wa ส่วนคำช่วยกรรมเขียน を แต่ออกเสียง o ถ้าคุณอ่านเป็น ha และ wo จะรู้สึกว่าเสียงเจ้าของภาษากับซับไม่ตรงกัน ล็อก 2 ตัวนี้ให้แม่นตั้งแต่แรก
ทำให้ฟังเป็นธรรมชาติด้วย "คำเล็กๆ" (คำช่วยและคำลงท้ายประโยค)
は
は ออกเสียง wa (wah) ใช้ชี้หัวข้อ ว่ากำลังพูด "เกี่ยวกับ" อะไร ไม่จำเป็นต้องเป็นประธานตามไวยากรณ์เสมอไป
ในคลิป ถ้าคุณได้ยิน わたしは (wah-TAH-shee wa) ให้คาดว่าเขาจะวางกรอบหรือเปรียบเทียบเรื่องของตัวเอง มักให้ฟีลแบบ "ส่วนฉัน..."
が
が (ga) มักชี้ประธาน โดยเฉพาะตอนใส่ข้อมูลใหม่ หรือเน้นว่าใครเป็นคนทำอะไร นอกจากนี้ยังเจอกับโครงสร้างแนว "ชอบ" และ "ทำได้" เช่น 好き (skee) มักใช้คู่กับ が
ทริกฟังแบบใช้งานจริง คือถ้าตัวละครกำลังตกใจ แก้คำคนอื่น หรือเฉลยอะไรบางอย่าง が มักโผล่มา
を
を ออกเสียง o (oh) ใช้ชี้กรรมตรงของกริยาการกระทำ
ในบทพูดเร็วๆ มันอาจสั้นมากจนเหมือนถูกกลืนไป ฝึกหูด้วยกริยาที่คุณรู้แล้ว เช่น ご飯を食べる (goh-hahn o tah-BEH-roo)
ね and よ
ね (neh) ใช้ขอความเห็นด้วย หรือทำให้ประโยคนุ่มลง よ (yoh) ใช้ยืนยันหรือบอกข้อมูล คล้ายๆ "บอกเลยนะ"
สองตัวนี้เจอเต็มไปหมดในบทพูดทีวี เพราะมันใส่ท่าที ถ้าคุณอยากจับนัยของ "ภาษาพูดจริง" มันสำคัญพอๆ กับคำศัพท์
🌍 ทำไมภาษาญี่ปุ่นใช้คำว่า 'คุณ' น้อยกว่าภาษาไทย
ในหลายฉากภาษาญี่ปุ่น ตัวละครจะเลี่ยงการพูด 'คุณ' ตรงๆ (あなた) แล้วใช้ชื่อ คำนำหน้า หรือไม่พูดเลย ส่วนหนึ่งเป็นเรื่องมารยาท และอีกส่วนคือความชัดเจนตามบริบท ถ้าคุณแปลแบบคำต่อคำตามภาษาไทย คุณจะใช้ あなた มากเกินไป และฟังแข็งหรือเหมือนท้าทาย
ความสุภาพคือคำศัพท์: รูปกันเอง vs รูปสุภาพที่คุณจะได้ยินจริง
ความสุภาพในภาษาญี่ปุ่นไม่ใช่แค่ไวยากรณ์ แต่คือการเลือกคำ วลีสองอันอาจแปลเหมือนกัน แต่บอกความสัมพันธ์ต่างกัน
คุณจะได้ยินคู่แบบกันเองในครอบครัวและกลุ่มเพื่อน เช่น うん (oon), ごめん (goh-MEN), またね (mah-tah-NEH) คุณจะได้ยินคำสุภาพที่เป็นค่าเริ่มต้นในฉากบริการ เช่น はい (hai), すみません (soo-mee-MAH-sen), お願いします (oh-neh-GAI-shee-mas)
ถ้าคุณกำลังสร้าง "หูดูหนัง" นี่มีประโยชน์มาก ตัวละครที่สลับจาก です/ます ไปเป็นรูปธรรมดา มักสื่อว่าความสัมพันธ์เปลี่ยน นี่คือเบาะแสของพล็อต ไม่ใช่แค่ไวยากรณ์
ถ้าต้องการคำศัพท์แนวโรแมนซ์ และอะไรที่ฟังธรรมชาติ vs ดราม่า ดูที่ วิธีพูดว่าฉันรักคุณเป็นภาษาญี่ปุ่น
โน้ตการฟังเชิงวัฒนธรรมจากหนังและทีวี
さようなら ใช้น้อยกว่าที่ผู้เรียนคิด
ตำรามักชอบ さようなら (sah-YOH-nah-rah) แต่ในบทสนทนาจริง มันอาจฟังเหมือนจากลากันยาวๆ เช่น เลิกกัน อำลาครั้งใหญ่ หรือออกจากที่เดิมไปนาน
ในฉากชีวิตประจำวัน "เจอกัน" มักเป็น またね, またあとで หรือแค่ じゃあね (jah-AH neh)
すみません ทำได้สามหน้าที่
すみません แปลได้ว่า ขอโทษ ขอทาง และยังเป็น "ขอบคุณแบบนุ่มๆ" ได้ด้วย เมื่ออีกฝ่ายลำบากเพื่อเรา ในญี่ปุ่น การรับรู้ว่าตัวเองทำให้อีกฝ่ายมีภาระ เป็นกลยุทธ์ความสุภาพที่คุณจะได้ยินบ่อยมากในร้านค้า ออฟฟิศ และรถไฟที่แน่น
ちょっと แปลว่า "ไม่" ได้โดยไม่ต้องพูดว่า "ไม่"
ちょっと (CHOH-tto) แปลตรงตัวว่า "นิดหน่อย" แต่ในบทสนทนามักเป็นสัญญาณลังเล ในฉาก ถ้ามีคนพูด ちょっと… แล้วเว้นไว้ มันอาจสื่อว่าปฏิเสธหรืออึดอัด โดยไม่พูด "ไม่" ตรงๆ
นี่เป็นหนึ่งในคำ "ซับเท็กซ์" ที่พบบ่อยที่สุดในบทพูดภาษาญี่ปุ่น
วิธีเรียนคำพวกนี้ให้เร็วขึ้น (โดยไม่ต้องนั่งท่องหนักๆ)
ใช้ความถี่บวกบริบท การจำ 100 คำไม่ยาก แต่ทักษะจริงคือการจำแนกมันให้ทันตอนพูดเร็ว
-
เลือกแนวที่คุณดูจริง แนวชีวิตประจำวันและดราม่าออฟฟิศจะวนคำแกนหลักซ้ำมากกว่าแฟนตาซี
-
ดูฉากสั้นๆ ซ้ำ การซ้ำไม่น่าเบื่อ ถ้าเป้าหมายคือฟังคำช่วย ไม่ใช่ตามพล็อต
-
ฝึก shadow วลีเซ็ต พูดตามจังหวะนักแสดง: すみません, お願いします, じゃあ, ちょっと
ถ้าคุณอยากได้แผนที่กว้างขึ้น เริ่มที่ สารบัญบล็อก แล้วจับลิสต์นี้คู่กับพื้นฐานการออกเสียงจาก คู่มือการออกเสียงภาษาญี่ปุ่น
ลิสต์ที่เกี่ยวข้องเพื่อขยายช่วง "ญี่ปุ่นจริง" ของคุณ
พอ 100 คำนี้ออกอัตโนมัติแล้ว ให้เติมคำศัพท์แบบเจาะสถานการณ์:
- คำทักทายและความประทับใจแรก: วิธีพูดว่าสวัสดีเป็นภาษาญี่ปุ่น
- การอำลาและนัยของ "เจอกัน": วิธีพูดว่าลาก่อนเป็นภาษาญี่ปุ่น
- คำแรงที่คุณจะได้ยินในซีรีส์สายดิบ (พร้อมบริบทและข้อควรระวัง): คำหยาบภาษาญี่ปุ่น
ถ้าคุณพร้อมฝึกกับคลิปจริง ให้ไปที่ เรียนภาษาญี่ปุ่น แล้วโฟกัสฉากที่วนคำประจำวันซ้ำๆ จนรู้สึกว่าเข้าใจได้แบบไม่ต้องพยายาม
คำถามที่พบบ่อย
ควรเริ่มเรียนคำภาษาญี่ปุ่นที่ใช้บ่อยคำไหนก่อนดี
ต้องเรียนคันจิก่อนไหมถึงจะเรียนคำภาษาญี่ปุ่นที่ใช้บ่อยได้
ทำไมคำช่วยอย่าง は กับ が ถึงสำคัญมากในภาษาญี่ปุ่นที่ใช้บ่อย
ทั่วโลกมีคนพูดภาษาญี่ปุ่นกี่คน
ありがとう ต่างจาก ありがとうございます ยังไง
แหล่งที่มาและข้อมูลอ้างอิง
- National Institute for Japanese Language and Linguistics (NINJAL), คลังข้อมูล Balanced Corpus of Contemporary Written Japanese (BCCWJ), 2011
- National Institute for Japanese Language and Linguistics (NINJAL), คลังข้อมูล Corpus of Spontaneous Japanese (CSJ), 2004
- Ethnologue: Languages of the World, รายการข้อมูลภาษา Japanese (2024)
- Japan Foundation, รายงานผลสำรวจการศึกษาภาษาญี่ปุ่นในต่างประเทศ, 2021
- Makino, S. & Tsutsui, M. (1994). พจนานุกรมไวยากรณ์ภาษาญี่ปุ่นพื้นฐาน A Dictionary of Basic Japanese Grammar. The Japan Times
เริ่มเรียนรู้กับ Wordy
ดูคลิปจากหนังจริง แล้วเพิ่มคลังคำศัพท์ไปเรื่อยๆ ดาวน์โหลดฟรี

