Πώς έφτιαξα το Wordy και τι μου έμαθε η νίκη στο μεγαλύτερο νεανικό βραβείο startup της Ουγγαρίας

Πριν από λίγο καιρό, ο μέντοράς μου ο Albert δημοσίευσε ένα άρθρο στο blog του Munch για μένα, για όσα είδε καθοδηγώντας έναν νεαρό ιδρυτή. Ήταν παράξενο και όμορφο να διαβάζεις κάποιον να αφηγείται την ιστορία σου απ' έξω. Έτσι ήθελα να γράψω το άλλο μισό: την ίδια ιστορία, αλλά από μέσα.

Γιατί έφτιαξα το Wordy

Όλα ξεκίνησαν από μια τηλεοπτική σειρά. Τα Αγγλικά μου ήταν ήδη σε καλό επίπεδο, αλλά βλέποντας σειρές όπως το Suits, συνέχεια έπεφτα πάνω σε λέξεις που δεν ήξερα. Είχα δύο κακές επιλογές: να πατήσω παύση και να πιάσω λεξικό, ή να αφήσω τη λέξη να περάσει και να μην τη μάθω ποτέ πραγματικά. Και οι δύο σκότωναν αυτό που αγαπούσα, το να βλέπω απλώς.

Έτσι έφτιαξα ένα μικρό εργαλείο για μένα. Έπαιρνε τους υπότιτλους, τόνιζε τις λέξεις που δεν ήξερα και τις αποθήκευε για να τις επαναλάβω αργότερα. Τίποτα ιδιαίτερο. Ήταν τόσο ανολοκλήρωτο που το προσωρινό όνομα ήταν κυριολεκτικά "MVP."

Όταν το τελείωσα, κατάλαβα ότι ίσως είναι χρήσιμο και σε άλλους, οπότε το ανέβασα στο ίντερνετ. Μετά συνέβη κάτι που δεν περίμενα: το TechCrunch έγραψε γι' αυτό. Εκείνη ήταν η στιγμή που ένιωσα ότι πρέπει να αφοσιωθώ σε αυτό ολοκληρωτικά. Το μικρό κόλπο με τους υπότιτλους είχε πια όνομα, Wordy, και λόγο ύπαρξης πέρα από το σαλόνι μου.

Η ιδέα πίσω από αυτό δεν άλλαξε ποτέ. Τα βιβλία διδάσκουν μια εκδοχή της γλώσσας που κανείς δεν μιλάει πραγματικά. Οι ταινίες και οι σειρές σου μαθαίνουν το αληθινό: πώς αστειεύονται οι άνθρωποι, πώς τσακώνονται, πώς φλερτάρουν, πώς διακόπτουν ο ένας τον άλλον. Το στοίχημά μου ήταν ότι αν μπορούσες να πιάσεις αυτό και να το κάνεις μάθηση, δεν θα χρειαζόταν να πιέζεις τον εαυτό σου να διαβάσει. Θα συνέχιζες να βλέπεις, και θα μάθαινες έτσι κι αλλιώς.

Η νίκη στο OTP Junior Piacralépők

Το 2025 μπήκα σε έναν διαγωνισμό που λέγεται OTP Junior Piacralépők ("Junior Market Entrants"). Για όσους είναι εκτός Ουγγαρίας: είναι μια επιχειρηματική εκπομπή οκτώ επεισοδίων της OTP Bank, όπου νέοι ιδρυτές κάνουν pitch και χτίζουν πραγματικές επιχειρήσεις μπροστά στην κάμερα. Έκαναν αίτηση πάνω από διακόσιες ομάδες, δέκα μπήκαν στην εκπομπή, και οι τρεις πρώτοι πήραν από τρία εκατομμύρια φιορίνια ως αρχικό κεφάλαιο, συν ένα τρίμηνο πρόγραμμα mentoring.

Μπήκα στην πρώτη τριάδα. Εκείνο το καλοκαίρι, πήρα τα τρία εκατομμύρια φιορίνια και τα έκανα περίπου οκτώ εκατομμύρια φιορίνια σε έσοδα, και αυτό το αποτέλεσμα μου έδωσε το μεγάλο βραβείο των δέκα εκατομμυρίων φιορινιών (περίπου $27,000). Ήμουν ο πρώτος νικητής του μεγάλου βραβείου στην ιστορία της εκπομπής, κάτι που ακόμα μου φαίνεται λίγο σουρεαλιστικό να το γράφω.

Αλλά ειλικρινά, τα χρήματα του βραβείου δεν ήταν το πιο πολύτιμο που πήρα. Ήταν το mentoring.

Τι μου έμαθε ο μέντοράς μου

Ο μέντοράς μου στο πρόγραμμα ήταν ο Albert Wettstein, συνιδρυτής του Munch, της ουγγρικής εφαρμογής διάσωσης φαγητού. Αν δεν το ξέρεις, το Munch είναι κάτι σαν το Too Good To Go για την Κεντρική Ευρώπη: εστιατόρια, φούρνοι και καταστήματα πουλάνε το αδιάθετο αλλά απολύτως καλό φαγητό τους σε εκπτωτικά πακέτα έκπληξη, αντί να το πετάνε. Είναι μια όμορφη ιδέα, και η εταιρεία μεγάλωσε και έγινε μία από τις πιο αναγνωρίσιμες startups της περιοχής.

Ήμουν θαυμαστής πολύ πριν γνωρίσω τον Albert, και όχι με αόριστο τρόπο. Όταν ετοίμαζα το δικό μου pitch, είδα δεκάδες, ουγγρικά και διεθνή. Αυτό που μου έμεινε περισσότερο ήταν το pitch του Munch στο ουγγρικό Shark Tank, όπου έγιναν γνωστοί ως η πρώτη εταιρεία που πήρε επένδυση και από τους πέντε κριτές. Μελέτησα τη δομή εκείνου του pitch και έχτισα τη δική μου παρουσίαση πάνω σε αυτό. Άρα, με μια έννοια, το Munch με βοήθησε να κερδίσω πριν ο Albert γίνει μέντοράς μου.

Αυτό που μου έμαθε πραγματικά ο Albert, όμως, δεν ήταν για το pitching. Ήταν για τις αξίες. Το Munch βασίζεται σε μια απλή πεποίθηση, ότι το φαγητό έχει αξία, και ότι η βιωσιμότητα δεν πρέπει να είναι πολυτέλεια για λίγους, αλλά μια φυσιολογική, καθημερινή επιλογή για όλους. Το λένε "democratizing sustainability." Όσο περισσότερο μιλούσαμε, τόσο περισσότερο καταλάβαινα ότι προσπαθούσα να κάνω το ίδιο με τη γλώσσα: να πάρω κάτι που συνήθως είναι ακριβό και κλειστό, την πραγματική ευχέρεια, αυτή που έρχεται από την εμβύθιση, και να το κάνω προσβάσιμο σε όποιον έχει ένα κινητό και μια συνδρομή στο Netflix.

Ένας μέντορας δεν σου δίνει έτοιμες απαντήσεις. Το καλύτερο που έκανε ο Albert ήταν να μου δείξει, με το παράδειγμά του, ότι μπορείς να χτίσεις κάτι πραγματικά μεγάλο χωρίς να χάσεις αυτό που σε έκανε να ξεκινήσεις. Αν θέλεις να δεις πώς μοιάζει αυτό στην πράξη, αξίζει να ακολουθήσεις τον Albert και την ομάδα του Munch.

Γιατί έμεινα bootstrapped (και είπα όχι στη Valley)

Εδώ είναι το σημείο που εκπλήσσει τον κόσμο. Εκείνη την περίοδο είχα αρκετές ευκαιρίες, ανάμεσά τους και μία που έφτασε κοντά με το Y Combinator στο Σαν Φρανσίσκο. Πήγα στο AI Startup School τους, ήμουν ο μόνος Ούγγρος ανάμεσα στους 2,500 που επιλέχθηκαν, και πήρα μαζί μου και τον Albert. Και μετά είπα όχι στην κλασική διαδρομή.

Ο λόγος είναι ένας αριθμός που δεν κατάφερα ποτέ να ξεχάσω: στατιστικά, περίπου το 90% των startups δεν επιβιώνει τα πρώτα του χρόνια. Από την αρχή ήξερα ότι δεν ήθελα να είμαι σε αυτή την πλειοψηφία. Όταν σηκώνεις πολλά χρήματα, κληρονομείς και πολλή πίεση, ρυθμό 0-24, συνεχείς στόχους ανάπτυξης, και αποφάσεις που παίρνονται για τον επόμενο γύρο χρηματοδότησης αντί για το προϊόν. Εγώ λειτουργώ με τα χρήματα της δικής μου εταιρείας, που στην ουσία είναι δικά μου χρήματα. Αυτό με κάνει πολύ πιο προσεκτικό. Τα έσοδα και το κέρδος δεν είναι για μένα κάτι "καλό να υπάρχει", είναι η βάση όλης της λειτουργίας.

Πιστεύω επίσης πραγματικά ότι σήμερα μπορείς να χτίσεις μια startup χωρίς εξωτερική επένδυση, γιατί τα εργαλεία έχουν αλλάξει. Η AI και σώζει τον κόσμο των startups και τον κάνει πιο αμείλικτο. Σε σώζει επειδή ρίχνει το εμπόδιο εισόδου, όταν χρειάστηκα έκδοση για Android, ένας ανάδοχος μου ζήτησε εκατομμύρια φιορίνια και τρεις μήνες, οπότε αντί γι' αυτό έδωσα στον εαυτό μου μιάμιση εβδομάδα και το έφτιαξα με περίπου 300,000 φιορίνια σε AI credits. Αλλά η AI σκοτώνει και τις startups που βλέπουν μόνο το εργαλείο και δεν χτίζουν ποτέ πραγματική αξία από πίσω. Όπως το βλέπω εγώ, η AI δεν αντικαθιστά τη σκέψη του ιδρυτή. Απλώς την ενισχύει.

Οι αξίες κάτω από όλα αυτά

Ξέρω ότι είναι ασυνήθιστο για έναν ιδρυτή να το λέει τόσο ανοιχτά, αλλά είναι το πιο αληθινό κομμάτι: χτίζω επίτηδες μια ζωή και μια επιχείρηση όπου υπάρχει χώρος για όσα έχουν σημασία για μένα, η πίστη μου, η οικογένειά μου, οι φίλοι μου, και το να κάνω δουλειά που πραγματικά απολαμβάνω. Η εκδοχή της επιτυχίας της Valley θα μου κόστιζε τα περισσότερα από αυτά. Προτιμώ να μεγαλώσω λίγο πιο αργά και στο τέλος να αναγνωρίζω τη ζωή μου.

Αυτός είναι επίσης, νομίζω, ο λόγος που η ιστορία του Munch και η δική μου ταιριάζουν τόσο καλά. Ο Albert έγραψε ότι είδε σε μένα τις δικές του αρχές. Αυτό που είδα εγώ στο Munch ήταν απόδειξη ότι μπορείς να κρατήσεις τις αξίες σου και να χτίσεις κάτι που φτάνει σε εκατομμύρια.

Τι ακολουθεί

Σήμερα το Wordy έχει φτάσει πάνω από 300,000 μαθητές παγκοσμίως, με περίπου 50,000 ενεργούς κάθε μήνα, μέση βαθμολογία 4.8 αστέρια, και υποστήριξη για περισσότερες από 20 γλώσσες. Ο στόχος είναι ένα εκατομμύριο χρήστες μέχρι το τέλος του 2026. Από πλευράς προϊόντος, το επόμενο μεγάλο βήμα είναι να διδάσκει όχι μόνο λέξεις αλλά και δομή, σωστή γραμματική και καθοδηγούμενα μαθήματα, γιατί στον διαγωνισμό έμαθα ότι οι μισοί χρήστες μου είναι αρχάριοι, και χρειάζονται περισσότερη καθοδήγηση απ' όση είχα αρχικά σχεδιάσει.

Αν κάτι από αυτά σου ταιριάζει, είτε προσπαθείς να μάθεις μια γλώσσα είτε προσπαθείς να χτίσεις κάτι δικό σου, το καλύτερο που μπορώ να σου πω είναι αυτό που μου έμαθαν τα τελευταία τρία χρόνια: ξεκίνα από ένα πραγματικό πρόβλημα, ιδανικά δικό σου, και δώσε περισσότερη αξία απ' όση παίρνεις. Τα υπόλοιπα συσσωρεύονται.

Μπορείς να δοκιμάσεις το Wordy σε iOS, Android, ή ως επέκταση Chrome και να ξεκινήσεις να μαθαίνεις από τις σειρές που ήδη αγαπάς.

Ο Sándor Bogyó είναι ο ιδρυτής του Wordy και ο πρώτος νικητής του μεγάλου βραβείου στην ιστορία του OTP Junior Piacralépők. Είχε μέντορα τον Albert Wettstein, συνιδρυτή του Munch.