คำศัพท์ครอบครัวภาษาเกาหลี: 25+ คำสำคัญเกี่ยวกับ 가족 พร้อมการออกเสียง

ครอบครัวคือหัวใจของวัฒนธรรมเกาหลี และภาษาเกาหลีก็สะท้อนสิ่งนี้ผ่านระบบคำเรียกญาติที่ละเอียดมากที่สุดระบบหนึ่งของโลก ในภาษาไทย เรามีคำเดียวอย่าง "ลุง" หรือ "อา" แต่ภาษาเกาหลีมีคำแยกชัดเจนตามว่าเป็นพี่ชายของพ่อ น้องชายของพ่อ หรือพี่ชายของแม่

ตามข้อมูลปี 2024 ของ Ethnologue ภาษาเกาหลีมีผู้พูดทั่วโลกประมาณ 81 ล้านคน และคำศัพท์เกี่ยวกับครอบครัวมักเป็นสิ่งแรกๆ ที่ผู้เรียนทุกคนต้องใช้ ไม่ว่าคุณจะดูซีรีส์เกาหลี เจอพ่อแม่ของแฟน หรือแนะนำสมาชิกในครอบครัว คำเหล่านี้จะโผล่มาตลอด

"Korean kinship terminology is among the most elaborated in any language, encoding not only generation and lineage but also the speaker's gender, relative age, and the paternal-maternal distinction, features that reflect the deep Confucian roots of Korean social organization."

(Academy of Korean Studies, Encyclopedia of Korean Culture)

คู่มือนี้รวมคำศัพท์ครอบครัวภาษาเกาหลีที่จำเป็นมากกว่า 25 คำ จัดตามหมวด: ครอบครัวใกล้ชิด ญาติขยาย เครือญาติจากการแต่งงาน และระบบทางวัฒนธรรมที่เชื่อมทั้งหมดเข้าด้วยกัน

คำศัพท์ครอบครัวแบบครบถ้วน

ครอบครัวใกล้ชิด: 가족의 핵심

คำเรียกคนในครอบครัวใกล้ชิดในภาษาเกาหลีมีทั้งแบบสุภาพและแบบกันเอง คำส่วนใหญ่จะมาเป็นคู่ คือรูปแบบให้เกียรติที่ใช้ในภาษาสุภาพ และรูปแบบสบายๆ ที่ใช้ในบ้าน

어머니 / 엄마

어머니 (eomeoni) คือคำสุภาพของคำว่า "แม่" ใช้เมื่อพูดอย่างให้เกียรติ (กับผู้ใหญ่ ในที่สาธารณะ หรือพูดถึงแม่ของคนอื่น) ส่วน 엄마 (eomma) เป็นคำอบอุ่นสนิทใจที่ใช้ในบ้าน เด็กทุกวัยใช้ได้ แม้แต่ผู้ใหญ่ชาวเกาหลีก็มักเรียกแม่ของตัวเองว่า 엄마 เวลาอยู่กันเอง ตามพจนานุกรมมาตรฐานของ NIKL คำว่า 어머니 มีนัยความสุภาพที่ติดมากับรูปแบบภาษาทางการ ส่วน 엄마 จัดเป็นคำในระดับกันเอง

아버지 / 아빠

คำว่า "พ่อ" ก็มีการแยกแบบสุภาพและกันเองเหมือนกัน 아버지 (abeoji) สุภาพและใช้ในบริบทที่ต้องให้เกียรติ ส่วน 아빠 (appa) เป็นคำเรียกแบบเอ็นดูและสบายๆ คล้ายคำว่า "พ่อ" แบบกันเองในภาษาไทย ในครอบครัวเกาหลีแบบดั้งเดิม เด็กอาจเรียก 아버지 แม้อยู่บ้านเพื่อแสดงความเคารพ แต่ครอบครัวสมัยใหม่มักใช้ 아빠 มากขึ้น

오빠 / 형

ตรงนี้คือจุดที่คำศัพท์ครอบครัวภาษาเกาหลีมีเอกลักษณ์มาก คำว่า "พี่ชาย" จะเปลี่ยนตามว่าใครเป็นคนพูด ผู้พูดเป็น ผู้หญิง จะเรียกพี่ชายว่า 오빠 (oppa) ผู้พูดเป็น ผู้ชาย จะเรียกพี่ชายว่า 형 (hyeong) ภาษาเกาหลีไม่มีคำเดียวที่แปลว่า "พี่ชาย" แบบรวมๆ เพราะเพศของผู้พูดถูกใส่ไว้ในคำเสมอ

언니 / 누나

คำว่า "พี่สาว" ก็แยกตามเพศของผู้พูดเช่นกัน ผู้พูดเป็น ผู้หญิง จะเรียกพี่สาวว่า 언니 (eonni) ผู้พูดเป็น ผู้ชาย จะเรียกพี่สาวว่า 누나 (nuna) เช่นเดียวกับ 오빠 คำว่า 언니 ยังใช้เรียกนอกครอบครัวได้ด้วย ผู้หญิงที่อายุน้อยกว่ามักเรียกเพื่อนร่วมงาน รุ่นพี่ หรือพี่สาวที่สนิทว่า 언니 เพื่อแสดงความใกล้ชิดและให้เกียรติ

동생

ต่างจากคำเรียกพี่ คำว่า "น้อง" ไม่เปลี่ยนตามเพศของผู้พูด 동생 (dongsaeng) ใช้ได้กับทุกคน ถ้าต้องการระบุให้ชัด คุณพูดว่า 남동생 (nam-dongsaeng, น้องชาย) หรือ 여동생 (yeo-dongsaeng, น้องสาว) โดย 남 แปลว่า "ผู้ชาย" และ 여 แปลว่า "ผู้หญิง"

아들

아들 (adeul) แปลว่า "ลูกชาย" ในครอบครัวเกาหลี ลูกชายคนโต (장남, jangnam) ตามธรรมเนียมมักมีภาระหน้าที่มาก เช่น ดูแลพ่อแม่ยามแก่ แม้สังคมเกาหลีสมัยใหม่จะเปลี่ยนไป แต่ความคาดหวังทางวัฒนธรรมนี้ยังส่งผลต่อความสัมพันธ์ในครอบครัวอยู่

딸

딸 (ttal) แปลว่า "ลูกสาว" ลูกสาวคนโตคือ 장녀 (jangnyeo) สังเกตพยัญชนะซ้ำต้นคำของ 딸 เสียงตึงแบบนี้เป็นจุดที่ผู้เรียนภาษาเกาหลีมักยาก ให้กดลิ้นและปล่อยเสียง "tt" ให้สั้นและชัด

ญาติขยาย: 친척

คำเรียกญาติขยายในภาษาเกาหลีแสดงความแตกต่างระหว่างสายพ่อและสายแม่ได้ชัดมาก คำนำหน้า 외 (oe, หมายถึง "ด้านนอก" หรือ "ฝั่งแม่") ใช้ทำเครื่องหมายญาติฝั่งแม่ ส่วนญาติฝั่งพ่อใช้คำพื้นฐานที่ไม่มีคำนำหน้า

할아버지 / 할머니

할아버지 (harabeoji) แปลว่า "ปู่" และ 할머니 (halmeoni) แปลว่า "ย่า" โดยเฉพาะฝั่ง พ่อ คำสองคำนี้เป็นคำพื้นฐานที่ไม่มีเครื่องหมาย เพราะระบบเครือญาติที่ได้รับอิทธิพลจากขงจื้อมองสายพ่อเป็นหลัก

สำหรับ ตาและยาย ให้เติมคำนำหน้า 외: 외할아버지 (oe-harabeoji) และ 외할머니 (oe-halmeoni) การแยกฝั่งพ่อฝั่งแม่แบบนี้เป็นสิ่งที่ต้องทำ ถ้าใช้ผิดจะทำให้คนเกาหลีสับสนทันที

"The Korean kinship system belongs to the bifurcate collateral type, one of only six fundamental kinship structures identified cross-culturally, where distinct terms exist for virtually every collateral relative position."

(George P. Murdock, Social Structure, 1949)

삼촌

삼촌 (samchon) แปลว่า "ลุงหรืออา" โดยเฉพาะ พี่หรือน้องชายของพ่อ แต่ภาษาเกาหลียังละเอียดกว่านั้น พี่ชายของพ่อคือ 큰아버지 (keunabeoji, แปลตรงตัวว่า "พ่อใหญ่") ส่วนน้องชายของพ่อคือ 작은아버지 (jageun-abeoji, แปลตรงตัวว่า "พ่อเล็ก") หรือเรียกสั้นๆ ว่า 삼촌 ส่วนพี่หรือน้องชายของแม่คือ 외삼촌 (oe-samchon)

이모 / 고모

ภาษาเกาหลีมีคำแยกสำหรับป้าฝั่งพ่อและน้าฝั่งแม่ 고모 (gomo) คือ พี่หรือน้องสาวของพ่อ ส่วน 이모 (imo) คือ พี่หรือน้องสาวของแม่ สองคำนี้ใช้แทนกันไม่ได้ 이모 ยังถูกใช้เป็นคำเรียกแบบเป็นกันเองกับผู้หญิงวัยกลางคนในสถานการณ์สบายๆ เช่น เรียกเจ้าของร้านอาหารว่า 이모

사촌

사촌 (sachon) แปลว่า "ลูกพี่ลูกน้อง" คำนี้ยังบอกระบบนับ 촌수 ด้วย 사 แปลว่า "สี่" และ 촌 แปลว่า "ขั้น" หรือ "ระดับ" ลูกพี่ลูกน้องอยู่ห่างจากคุณ 4 ขั้น (ขึ้นไปที่พ่อแม่ ขึ้นไปที่ปู่ย่าตายาย ลงมาที่ลุงป้าน้าอา แล้วลงมาที่ลูกพี่ลูกน้อง) ลูกพี่ลูกน้องชั้นที่สองคือ 육촌 (yukchon, 6 ขั้น) ความละเอียดแบบตัวเลขนี้เป็นเอกลักษณ์ของคำเรียกญาติภาษาเกาหลี

เครือญาติจากการแต่งงาน: 시댁 และ 처가

คำเรียกญาติจากการแต่งงานในภาษาเกาหลีมีจำนวนมาก เพราะตามธรรมเนียม การแต่งงานหมายถึงการเข้าไปอยู่ในลำดับชั้นของครอบครัวใหม่ คำที่ใช้จะแตกต่างกันตามว่าคุณเป็นสามีหรือภรรยา

시어머니

시어머니 (si-eomeoni) คือ "แม่สามี" ใน มุมมองของภรรยา คือแม่ของสามี คำนำหน้า 시 ใช้ทำเครื่องหมายฝั่งครอบครัวของสามี พ่อของสามีคือ 시아버지 (si-abeoji) ครัวเรือนฝั่งสามีทั้งหมดเรียกว่า 시댁 (sidaek)

장인

장인 (jangin) คือ "พ่อภรรยา" ใน มุมมองของสามี คือพ่อของภรรยา แม่ของภรรยาคือ 장모님 (jangmonim) ฝั่งครอบครัวของภรรยาเรียกว่า 처가 (cheoga)

형수

형수 (hyeongsu) คือ "พี่สะใภ้" โดยเฉพาะ ภรรยาของพี่ชาย (ใช้โดยผู้พูดเป็นผู้ชาย) ภาษาเกาหลีมีคำแยกสำหรับความสัมพันธ์ทางเขยสะใภ้แทบทุกแบบ เช่น 제수 (jesu, ภรรยาของน้องชาย), 매형 (maehyeong, สามีของพี่สาว), 매제 (maeje, สามีของน้องสาว) และอื่นๆ

ระบบ 촌수: การนับระยะความเป็นญาติ

หนึ่งในจุดเด่นที่สุดของคำศัพท์ครอบครัวภาษาเกาหลีคือ 촌수 (chonsu) ระบบตัวเลขที่ใช้วัดว่าคนสองคนเป็นญาติกันใกล้แค่ไหน ความสัมพันธ์ในครอบครัวทุกแบบสามารถบอกเป็นจำนวน 촌 (ขั้น) ได้

ชาวเกาหลีใช้ 촌수 ในบทสนทนาทั่วไปบ่อย การพูดว่า "그 사람은 팔촌이야" หมายถึง "คนนั้นเป็นญาติห่างระดับ 8촌" หรือก็คือ "ลูกพี่ลูกน้องชั้นที่สาม" ระบบนี้สามารถขยายได้ไกลตามทฤษฎี และหลายครอบครัวเกาหลียังรับรู้ญาติไปถึง 8촌 หรือไกลกว่านั้น ตามข้อมูลของ Academy of Korean Studies การนับญาติแบบละเอียดนี้สะท้อนค่านิยมขงจื้อเรื่องการรู้ตำแหน่งของตนในลำดับชั้นครอบครัวอย่างชัดเจน

รากขงจื้อ: ทำไมคำเรียกญาติภาษาเกาหลีถึงละเอียดมาก

คำศัพท์ครอบครัวภาษาเกาหลีแยกไม่ออกจาก 유교 (yugyo, ลัทธิขงจื้อ) ซึ่งหล่อหลอมสังคมเกาหลีมากกว่า 600 ปีในสมัยราชวงศ์โชซอน (1392-1897) หลักขงจื้อ 3 ข้ออธิบายได้ตรงๆ ว่าทำไมระบบเครือญาติถึงเป็นแบบนี้:

1. 효 (hyo), ความกตัญญู: การเคารพพ่อแม่และบรรพบุรุษคือคุณธรรมสูงสุด นี่คือเหตุผลที่ภาษาเกาหลีมีรูปแบบสุภาพและกันเองสำหรับคำว่า "แม่" และ "พ่อ" ภาษาเองบังคับให้แสดงความเคารพ

2. 장유유서 (jang-yu-yu-seo), ลำดับอายุ: คนอายุมากกว่าควรได้รับความนอบน้อมจากคนอายุน้อยกว่า นี่คือเหตุผลที่ภาษาเกาหลีแยกคำเรียกพี่กับน้องด้วยคำคนละชุด และทำไม 오빠, 형, 언니, 누나 ใช้แทนกันไม่ได้

3. 내외 (nae-oe), ด้านในกับด้านนอก: สายพ่อคือ "ด้านใน" (หลัก) และสายแม่คือ "ด้านนอก" (รอง) นี่คือเหตุผลที่ปู่ย่าฝั่งพ่อใช้คำพื้นฐาน (할아버지, 할머니) ส่วนตายายฝั่งแม่ต้องเติมคำนำหน้า 외

เมื่อเข้าใจหลักเหล่านี้ คำศัพท์ครอบครัวภาษาเกาหลีจะไม่ใช่แค่รายการคำให้ท่องจำ แต่เป็นระบบที่มีเหตุผลและสะท้อนค่านิยมทางวัฒนธรรมอย่างลึกซึ้ง

ฝึกกับสื่อเกาหลี

คำศัพท์ครอบครัวภาษาเกาหลีปรากฏแทบทุกเรื่องในซีรีส์เกาหลี วาไรตี้ และภาพยนตร์ ความสัมพันธ์ในครอบครัวเป็นแรงขับของพล็อตในงานเล่าเรื่องเกาหลีส่วนใหญ่ ทำให้การฝึกผ่านสื่อเป็นวิธีที่เร็วมากในการซึมซับคำเหล่านี้

สังเกตว่าตัวละครสลับใช้ 어머니 กับ 엄마 อย่างไร หรือเวลาตัวละครผู้หญิงเรียกเพื่อนผู้ชายที่โตกว่าว่า 오빠 การเปลี่ยนระดับภาษาแบบนี้สื่อถึงความสัมพันธ์ อารมณ์ และพลวัตทางสังคมได้มาก ลองดู คู่มือภาพยนตร์ที่เหมาะสำหรับเรียนภาษาเกาหลี เพื่อดูคำแนะนำหลายแนว

Wordy ช่วยให้คุณฝึกคำศัพท์ครอบครัวภาษาเกาหลีในบริบทจริง ด้วยการดูคอนเทนต์เกาหลีพร้อมซับโต้ตอบได้ เมื่อคำเรียกญาติปรากฏในบทสนทนา คุณแตะเพื่อดูฮันกึล การถอดเสียงโรมัน และโน้ตการใช้งานได้ สำรวจ บล็อก ของเราเพื่อดูคู่มือเรียนภาษาเกาหลีเพิ่มเติม หรือไปที่ หน้าเรียนภาษาเกาหลี เพื่อเริ่มเพิ่มคำศัพท์ของคุณวันนี้