คำเรียกสมาชิกครอบครัวภาษาเกาหลี: คำศัพท์ 가족 จำเป็น 25+ คำ พร้อมการออกเสียง

ครอบครัวคือหัวใจของวัฒนธรรมเกาหลี และภาษาเกาหลีก็สะท้อนสิ่งนี้ผ่านระบบคำเรียกญาติที่ละเอียดมากที่สุดระบบหนึ่งของโลก ในภาษาไทย เราใช้คำเดียวอย่าง “ลุง” หรือ “อา” ได้หลายกรณี แต่ภาษาเกาหลีมีคำแยกชัดเจนตามว่าเป็นพี่ชายของพ่อ น้องชายของพ่อ หรือพี่ชายของแม่

ตามข้อมูลปี 2024 ของ Ethnologue มีผู้พูดภาษาเกาหลีทั่วโลกประมาณ 81 ล้านคน และคำศัพท์เกี่ยวกับครอบครัวมักเป็นกลุ่มแรกๆ ที่ผู้เรียนทุกคนต้องใช้ ไม่ว่าคุณจะดูซีรีส์เกาหลี ไปพบพ่อแม่ของแฟน หรือแนะนำสมาชิกในครอบครัว คำเหล่านี้จะโผล่มาตลอด

"คำเรียกญาติในภาษาเกาหลีเป็นระบบที่ละเอียดมากในบรรดาภาษาต่างๆ โดยเข้ารหัสไม่เพียงรุ่นและสายตระกูล แต่ยังรวมถึงเพศของผู้พูด อายุที่มากหรือน้อยกว่า และความต่างระหว่างฝ่ายพ่อกับฝ่ายแม่ ซึ่งสะท้อนรากฐานขงจื๊อที่ลึกของโครงสร้างสังคมเกาหลี"

(Academy of Korean Studies, Encyclopedia of Korean Culture)

คู่มือนี้รวมคำศัพท์ครอบครัวภาษาเกาหลีที่จำเป็นมากกว่า 25 คำ จัดตามหมวด: ครอบครัวใกล้ชิด ญาติขยาย เครือญาติจากการแต่งงาน และระบบทางวัฒนธรรมที่เชื่อมทั้งหมดเข้าด้วยกัน

Complete Family Vocabulary Reference

ครอบครัวใกล้ชิด: 가족의 핵심

คำเรียกครอบครัวใกล้ชิดในภาษาเกาหลีมีทั้งแบบสุภาพและแบบกันเอง คำส่วนใหญ่จะมาเป็นคู่: แบบให้เกียรติใช้ในคำพูดสุภาพ และแบบสบายๆ ใช้ที่บ้าน

어머니 / 엄마

어머니 (eomeoni) คือคำสุภาพของ “แม่” ใช้เมื่อพูดอย่างให้เกียรติ (กับผู้ใหญ่ ในที่สาธารณะ หรือพูดถึงแม่ของคนอื่น) ส่วน 엄마 (eomma) เป็นคำอบอุ่นสนิทสนมที่ใช้ในบ้าน เด็กทุกวัยใช้ได้ แม้แต่ผู้ใหญ่ชาวเกาหลีก็มักเรียกแม่ของตัวเองว่า 엄마 เวลาอยู่กันเอง ตามพจนานุกรมมาตรฐานของ NIKL คำว่า 어머니 มีนัยความสุภาพตามรูปแบบภาษาทางการ ส่วน 엄마 จัดเป็นคำในระดับกันเอง

아버지 / 아빠

คำว่า “พ่อ” ก็แยกแบบสุภาพและกันเองเหมือนกัน 아버지 (abeoji) สุภาพและใช้ในบริบทที่ต้องให้เกียรติ ส่วน 아빠 (appa) เป็นคำเอ็นดูแบบกันเอง คล้ายคำว่า “พ่อ” ที่ใช้เรียกสนิทๆ ในภาษาไทย ในครอบครัวเกาหลีแบบดั้งเดิม เด็กอาจใช้ 아버지 แม้อยู่บ้านเพื่อแสดงความเคารพ แต่ครอบครัวสมัยใหม่มักใช้ 아빠 มากขึ้น

오빠 / 형

ตรงนี้คือจุดที่คำเรียกญาติภาษาเกาหลีมีเอกลักษณ์จริงๆ คำว่า “พี่ชาย” จะเปลี่ยนตามว่าใครเป็นคนพูด ผู้พูดเป็น ผู้หญิง จะเรียกพี่ชายว่า 오빠 (oppa) ผู้พูดเป็น ผู้ชาย จะเรียกพี่ชายว่า 형 (hyeong) ภาษาเกาหลีไม่มีคำเดียวที่แปลว่า “พี่ชาย” แบบกลางๆ เพราะคำนี้จะบอกเพศของผู้พูดเสมอ

언니 / 누나

คำว่า “พี่สาว” ก็แยกตามเพศของผู้พูดเช่นกัน ผู้พูดเป็น ผู้หญิง จะเรียกพี่สาวว่า 언니 (eonni) ผู้พูดเป็น ผู้ชาย จะเรียกพี่สาวว่า 누나 (nuna) เช่นเดียวกับ 오빠 คำว่า 언니 ยังใช้เรียกนอกครอบครัวได้ด้วย ผู้หญิงที่อายุน้อยกว่ามักเรียกเพื่อนร่วมงาน รุ่นพี่ หรือพี่สาวที่สนิทว่า 언니 เพื่อแสดงความใกล้ชิดและให้เกียรติ

동생

ต่างจากคำเรียกพี่ คำว่า “น้อง” ไม่เปลี่ยนตามเพศของผู้พูด 동생 (dongsaeng) ใช้ได้กับทุกคน ถ้าต้องการระบุให้ชัด คุณพูดว่า 남동생 (nam-dongsaeng, น้องชาย) หรือ 여동생 (yeo-dongsaeng, น้องสาว) โดย 남 แปลว่า “ผู้ชาย” และ 여 แปลว่า “ผู้หญิง”

아들

아들 (adeul) แปลว่า “ลูกชาย” ในครอบครัวเกาหลี ลูกชายคนโต (장남, jangnam) ตามธรรมเนียมมักมีภาระสำคัญ เช่น ดูแลพ่อแม่ยามแก่ แม้สังคมเกาหลีสมัยใหม่จะเปลี่ยนไป แต่ความคาดหวังนี้ยังมีผลต่อความสัมพันธ์ในครอบครัวอยู่

딸

딸 (ttal) แปลว่า “ลูกสาว” ลูกสาวคนโตคือ 장녀 (jangnyeo) สังเกตพยัญชนะซ้ำต้นคำของ 딸 เสียงตึงแบบนี้เป็นจุดที่ผู้เรียนภาษาเกาหลีมักยาก ให้กดลิ้นให้แน่นแล้วปล่อยเสียง “tt” ให้สั้นและชัด

ญาติขยาย: 친척

คำเรียกญาติขยายในภาษาเกาหลีแสดงความต่างระหว่างฝ่ายพ่อและฝ่ายแม่ได้ชัดมาก คำนำหน้า 외 (oe, หมายถึง “ด้านนอก” หรือ “ฝ่ายแม่”) ใช้ทำเครื่องหมายญาติฝ่ายแม่ ส่วนญาติฝ่ายพ่อใช้คำหลักแบบไม่ต้องเติมอะไร

할아버지 / 할머니

할아버지 (harabeoji) แปลว่า “ปู่” และ 할머니 (halmeoni) แปลว่า “ย่า” โดยเฉพาะฝั่ง พ่อ คำสองคำนี้เป็นคำหลักที่ไม่ต้องทำเครื่องหมาย เพราะระบบเครือญาติที่ได้รับอิทธิพลขงจื๊อในเกาหลีให้ความสำคัญกับสายฝ่ายพ่อเป็นหลัก

สำหรับ ตายายฝั่งแม่ ให้เติม 외: 외할아버지 (oe-harabeoji) และ 외할머니 (oe-halmeoni) การแยกฝ่ายพ่อฝ่ายแม่แบบนี้เป็นข้อบังคับในภาษา ใช้ผิดคำจะทำให้คนเกาหลีสับสนทันที

"ระบบเครือญาติของเกาหลีอยู่ในประเภท bifurcate collateral ซึ่งเป็นหนึ่งในโครงสร้างเครือญาติพื้นฐานเพียงหกแบบที่พบข้ามวัฒนธรรม โดยมีคำเฉพาะสำหรับตำแหน่งญาติข้างเคียงแทบทุกแบบ"

(George P. Murdock, Social Structure, 1949)

삼촌

삼촌 (samchon) แปลว่า “ลุง” โดยเฉพาะ พี่น้องผู้ชายของพ่อ แต่ภาษาเกาหลียังละเอียดกว่านั้น พี่ชายของพ่อคือ 큰아버지 (keunabeoji, แปลตรงตัวว่า “พ่อใหญ่”) ส่วนน้องชายของพ่อคือ 작은아버지 (jageun-abeoji, แปลตรงตัวว่า “พ่อน้อย”) หรือเรียกสั้นๆ ว่า 삼촌 ส่วนพี่น้องผู้ชายของแม่คือ 외삼촌 (oe-samchon)

이모 / 고모

ภาษาเกาหลีมีคำแยกสำหรับป้าฝ่ายพ่อและน้าฝ่ายแม่ 고모 (gomo) คือ พี่น้องผู้หญิงของพ่อ ส่วน 이모 (imo) คือ พี่น้องผู้หญิงของแม่ สองคำนี้ใช้แทนกันไม่ได้ 이모 ยังถูกใช้เป็นคำเรียกแบบเป็นกันเองกับผู้หญิงวัยกลางคนในสถานการณ์สบายๆ เช่น เรียกเจ้าของร้านอาหารว่า 이모

사촌

사촌 (sachon) แปลว่า “ลูกพี่ลูกน้อง” คำนี้ยังบอกระบบนับ 촌수 ด้วย 사 แปลว่า “สี่” และ 촌 แปลว่า “ขั้น” หรือ “ระดับ” ลูกพี่ลูกน้องอยู่ห่างคุณ 4 ขั้น (ขึ้นไปที่พ่อแม่ ขึ้นไปที่ปู่ย่าตายาย ลงมาที่ลุงป้าน้าอา ลงมาที่ลูกพี่ลูกน้อง) ลูกพี่ลูกน้องชั้นถัดไปคือ 육촌 (yukchon, 6 ขั้น) ความละเอียดแบบตัวเลขนี้เป็นเอกลักษณ์ของคำเรียกญาติภาษาเกาหลี

เครือญาติจากการแต่งงาน: 시댁 and 처가

คำเรียกญาติจากการแต่งงานในภาษาเกาหลีมีจำนวนมาก เพราะตามธรรมเนียม การแต่งงานหมายถึงการเข้าไปอยู่ในลำดับชั้นของอีกครอบครัวหนึ่ง คำจะต่างกันตามว่าคุณเป็นฝ่ายสามีหรือฝ่ายภรรยา

시어머니

시어머니 (si-eomeoni) คือ “แม่สามี” จากมุมมองของ ภรรยา คือแม่ของสามี คำนำหน้า 시 ทำเครื่องหมายฝั่งครอบครัวของสามี พ่อของสามีคือ 시아버지 (si-abeoji) ครัวเรือนฝั่งสามีทั้งหมดเรียกว่า 시댁 (sidaek)

장인

장인 (jangin) คือ “พ่อ岳父” จากมุมมองของ สามี คือพ่อของภรรยา แม่ของภรรยาคือ 장모님 (jangmonim) ฝั่งครอบครัวของภรรยาเรียกว่า 처가 (cheoga)

형수

형수 (hyeongsu) คือ “พี่สะใภ้” โดยเฉพาะ ภรรยาของพี่ชาย (ใช้โดยผู้พูดเป็นผู้ชาย) ภาษาเกาหลีมีคำแยกสำหรับความสัมพันธ์ทางเขยสะใภ้แทบทุกแบบ เช่น 제수 (jesu, ภรรยาของน้องชาย), 매형 (maehyeong, สามีของพี่สาว), 매제 (maeje, สามีของน้องสาว) และอื่นๆ

ระบบ 촌수: การนับระยะเครือญาติ

หนึ่งในจุดเด่นที่สุดของคำเรียกครอบครัวภาษาเกาหลีคือ 촌수 (chonsu) ระบบตัวเลขที่ใช้วัดว่าคนสองคนเป็นญาติกันใกล้แค่ไหน ความสัมพันธ์ในครอบครัวทุกแบบสามารถบอกเป็นจำนวน 촌 (ขั้น) ได้

ชาวเกาหลีใช้ 촌수 ในบทสนทนาทั่วไปบ่อย การพูดว่า "그 사람은 팔촌이야" (คนนั้นเป็น 8촌) หมายถึง “คนนั้นเป็นลูกพี่ลูกน้องชั้นที่สาม” ระบบนี้ขยายได้ตามทฤษฎีไปได้ไกลมาก และหลายครอบครัวเกาหลียังรับรู้ญาติไปถึง 8촌 หรือไกลกว่านั้น ตาม Academy of Korean Studies การนับญาติแบบแม่นยำนี้สะท้อนค่านิยมขงจื๊อเรื่องการรู้ตำแหน่งของตนในลำดับชั้นครอบครัวอย่างชัดเจน

รากขงจื๊อ: ทำไมคำเรียกครอบครัวภาษาเกาหลีถึงละเอียดมาก

คำเรียกครอบครัวภาษาเกาหลีแยกไม่ออกจาก 유교 (yugyo, ลัทธิขงจื๊อ) ซึ่งหล่อหลอมสังคมเกาหลีมากกว่า 600 ปีในสมัยราชวงศ์โชซอน (1392-1897) หลักขงจื๊อ 3 ข้ออธิบายได้ตรงว่าทำไมระบบเครือญาติถึงเป็นแบบนี้:

1. 효 (hyo), ความกตัญญู: การเคารพพ่อแม่และบรรพบุรุษคือคุณธรรมสูงสุด นี่คือเหตุผลที่ภาษาเกาหลีมีรูปสุภาพและกันเองสำหรับ “แม่” และ “พ่อ” ภาษาเองบังคับให้แสดงความเคารพ

2. 장유유서 (jang-yu-yu-seo), ลำดับอายุ: คนอายุมากกว่าควรได้รับความนอบน้อมจากคนอายุน้อยกว่า นี่คือเหตุผลที่ภาษาเกาหลีแยกคำเรียกพี่กับน้องด้วยคำคนละชุด และทำไม 오빠, 형, 언니, 누나 ใช้แทนกันไม่ได้

3. 내외 (nae-oe), ข้างในกับข้างนอก: สายฝ่ายพ่อคือ “ข้างใน” (หลัก) และสายฝ่ายแม่คือ “ข้างนอก” (รอง) นี่คือเหตุผลที่ปู่ย่าฝ่ายพ่อใช้คำหลัก (할아버지, 할머니) ส่วนตายายฝ่ายแม่ต้องเติม 외

เมื่อคุณเข้าใจหลักเหล่านี้ คำเรียกครอบครัวภาษาเกาหลีจะไม่ใช่แค่รายการคำให้ท่องจำ แต่เป็นระบบที่มีเหตุผลและสะท้อนค่านิยมทางวัฒนธรรมอย่างลึกซึ้ง

ฝึกกับสื่อเกาหลี

คำศัพท์ครอบครัวภาษาเกาหลีปรากฏแทบทุกเรื่องในซีรีส์เกาหลี วาไรตี้ และภาพยนตร์ ความสัมพันธ์ในครอบครัวขับเคลื่อนพล็อตของเรื่องเล่าเกาหลีส่วนใหญ่ ทำให้การฝึกผ่านสื่อเป็นวิธีที่เร็วมากในการซึมซับคำเหล่านี้

สังเกตว่าตัวละครสลับใช้ 어머니 กับ 엄마 อย่างไร หรือผู้หญิงเรียกเพื่อนผู้ชายที่อายุมากกว่าว่า 오빠 อย่างไร การเปลี่ยนระดับคำพูดเหล่านี้สื่อสารเรื่องความสัมพันธ์ อารมณ์ และสถานะทางสังคมได้มาก ลองดูคำแนะนำของเราเรื่อง ภาพยนตร์ที่ดีที่สุดสำหรับเรียนภาษาเกาหลี เพื่อเลือกดูตามแนวที่ชอบ

Wordy ช่วยให้คุณฝึกคำศัพท์ครอบครัวภาษาเกาหลีในบริบทจริง โดยดูคอนเทนต์เกาหลีพร้อมซับโต้ตอบได้ เมื่อคำเรียกญาติปรากฏในบทสนทนา คุณแตะเพื่อดูฮันกึล โรมันไนซ์ และโน้ตการใช้งานได้ สำรวจ บล็อก ของเราเพื่อดูคู่มือเรียนภาษาเกาหลีเพิ่มเติม หรือไปที่หน้า เรียนภาษาเกาหลี เพื่อเริ่มเพิ่มคำศัพท์ของคุณวันนี้